Es mostren els missatges amb l'etiqueta de comentaris canetas. Mostrar tots els missatges
Es mostren els missatges amb l'etiqueta de comentaris canetas. Mostrar tots els missatges

6.5.16

Un taller improvisat / Un taller improvisado / Um ateliê improvisado


El passat 23 d'abril, dia de Sant Jordi, la nostra editorial va muntar una parada al Passeig de Gràcia (cantonada amb Mallorca). Hi hauria la nova col·lecció infantil, per primer cop. Com que era dissabte i els nostres fills serien per allà una estona, vam decidir portar una tauleta baixa amb 4 cadires, targetons reaprofitables per un dels costats, paper kraft i material de pintura que teníem per casa: marcadors permanents negres, retoladors Giotto Turbo Maxi, Playcolor (llapis de tèmpera sòlida) i Chalk Markers (retoladors de guix líquid). El que no sabíem era que... tants nens s'hi apuntarien! En poc temps, al voltant d'aquella taula, es va originar espontàniament un taller de Sant Jordi(s), dracs, princeses i roses! Els nens anaven pintant dibuixos plens de colors i expressivitat i vam començar a enganxar-los a un arbre amb cinta americana pel darrere. Després vam entendre que aquell arbre i aquella taula havien estat una invitació a crear i a expressar tot el que sabien i estaven vivint en un dia tan maco com aquell...

El pasado 23 de abril, día de Sant Jordi, nuestra editorial montó una parada en el Paseo de Gracia (esquina con Mallorca). Habría la nueva colección infantil, por primera vez. Como era sábado y nuestros niños estarían por allí un rato, decidimos llevar una mesita baja con 4 sillas, tarjetones reaprovechables por uno de los lados, papel kraft y material de pintura que teníamos por casa: marcadores permanentes negros, rotuladores Giotto Turbo Maxi, Playcolor (lápiz de gouache sólido) y Chalk Markers (rotuladores de tiza líquida). Lo que no sabíamos era que... ¡tantos niños se apuntarían! En poco tiempo, alrededor de aquella mesa, ¡se originó espontáneamente un taller de "Sant Jordi(s)", dragones, princesas y rosas! Los niños iban pintando dibujos llenos de color y expresividad y empezamos a pegarlos en un árbol con cinta americana por detrás. Después entendimos que aquel árbol y aquella mesa habían sido una invitación a crear y expresar todo lo que sabían y estaban viviendo en un día tan bonito como aquel...

No passado 23 de abril, dia de Sant Jordi (celebrado na Catalunha como o dia do livro e da rosa), a nossa editora montou um stand no Passeig de Gràcia (esquina com Maiorca). Teriamos lá a nova coleção infantil, pela primeira vez. Como era sábado e os nossos filhos estariam por lá um bocado, decidimos levar uma mesa baixinha com 4 cadeiras, cartões reaproveitáveis de um dos lados, papel kraft e material de pintura que tínhamos em casa: marcadores permanentes pretos, canetas Giotto Turbo Maxi, Playcolor (lápis de guache sólido) e Chalk Markers (canetas de giz líquido). O que não sabíamos era que... tantas crianças se juntariam! Em pouco tempo, à volta daquela mesa, originou-se espontaneamente um ateliê de "Sant Jordi(s)", dragões, princesas e rosas! As crianças iam pintando desenhos cheios de cor e expressividade e começámos a colá-los numa árvore com fita americana por trás. Depois, entendemos que aquela árvore e aquela mesa tinham sido um convite perfeito a criar e expressar tudo o que sabiam e estavam a viver num dia tão bonito como aquele...



28.9.15

Pissarra / Pizarra / Ardósia

La mateixa pissarra que cobreix les esglésies romàniques i les casetes de muntanya ens serveix després per dibuixar-hi a sobre i explorar nous materials.

La misma pizarra que cubre las iglesias románicas y las casitas de montaña nos sirve después para dibujar encima y explorar nuevos materiales.

A mesma ardósia que cobre as igrejas românicas e as casinhas da montanha serve-nos depois para desenhar e explorar novos materiais.



26.7.15

Pinyes, pedres, fulles i pals... / Piñas, piedras, hojas y palos... / Pinhas, pedras, folhas e paus...

També a la casa rural on hem estat aquesta setmana els retoladors Giotto Deco (materials) han tingut molt d'èxit! Els nens els feien servir per pintar pinyes, pedres, fulles, pals...

¡También en la casa rural donde estuvimos esta semana los rotuladores Giotto Deco (materiales) han tenido mucho éxito! Los niños los usaban para pintar piñas, piedras, hojas, palos...

Também na casa rural, onde estivemos esta semana, as canetas Giotto Deco (materiais) tiveram muito êxito! Os miúdos usavam-nas para pintar pinhas, pedras, folhas, paus...



Fins i tot aquella tarda que va ploure molt i molt, els petits es van posar a construir coses per muntar un mercat. Cadascú feia el que se li donava millor: papiroflèxia, collarets i polseres, punts de llibre, pedres pintades, dibuixos..., que els pares compràvem amb fulles d'arbre!

Incluso aquella tarde que llovió mucho y mucho, los pequeños se pusieron a construir cosas para montar un mercado. Cada uno hacía lo que se le daba mejor: papiroflexia, collares y pulseras, puntos de libro, piedras pintadas, dibujos..., ¡que los padres comprábamos con hojas de árbol!

Até mesmo naquela tarde em que choveu muitíssimo, os pequenos puseram-se a construir coisas para montar um mercado. Cada um fazia aquilo para que tinha mais jeito: origami, colares e pulseiras, marcadores de livro, pedras pintadas, desenhos... que os pais comprávamos com folhas de árvore!

26.11.14

Gargots amb sentit / Garabatos con sentido / Gatafunhos com sentido



Hi ha una edat en què els nens descobreixen la màgia del dibuix. Amb els meus tres fills va passar això: durant unes setmanes, així que arribaven a casa, agafaven un full gran i els retoladors gruixuts i es posaven a crear formes amb un traç fort, segur, confiant. En aquesta edat no importa la coherència dels colors, ni pintar a dintre de la ratlla, ni mantenir les proporcions correctes... S'està descobrint un món totalment nou: que la mà fa gargots que tenen alguna relació amb coses que tots coneixem, ¡i això és totalment màgic!

Hay una edad en que los niños descubren la magia del dibujo. Con mis tres hijos pasó esto: durante unas semanas, así que llegaban a casa, cogían una hoja grande y los rotuladores gruesos y se ponían a crear formas con un trazo fuerte, seguro, confiante. En esta edad no importa la coherencia de los colores, ni pintar dentro de la raya, ni mantener las proporciones correctas... Se está descubriendo un mundo totalmente nuevo: que la mano hace garabatos que tienen alguna relación con cosas que todos conocemos, ¡y esto es totalmente mágico!

Há uma idade em que as crianças descobrem a magia do desenho. Com os meus três filhos aconteceu assim: durante umas semanas, assim que chegavam a casa, agarravam numa folha grande e numas canetas grossas e punham-se a criar formas com um traço forte, seguro, confiante. Nesta idade não importa a coerência das cores, nem pintar dentro da linha, nem manter as proporções corretas... Está-se a descobrir um mundo totalmente novo: que a mão faz gatafunhos que têm alguma relação com as coisas que todos conhecemos, e isto é totalmente mágico!





Per mi és una meravella veure un nen de 3 o 4 anys totalment concentrat creant línies que insinuen persones, cases, arbres, cotxes, flors, sols, animals... Els braços de les figures no apareixen encara, o surten del cap o de les línies verticals del cos. Les cases només tenen porta o unes finestres petites i irregulars. Els arbres son pals amb copes estranyes. Els animals tenen moltíssimes potes, del sol surten moltíssims raigs...

Para mí es una maravilla ver a un niño de 3 o 4 años totalmente concentrado creando líneas que insinúan personas, casas, árboles, coches, flores, soles, animales... Los brazos de las figuras no aparecen todavía, o salen de la cabeza o de las líneas verticales del cuerpo. Las casas solo tienen puerta o unas ventanas pequeñas e irregulares. Los árboles son palos con copas extrañas. Los animales tienen muchísimas patas, del sol salen muchísimos rayos...

Para mim é uma maravilha ver um menino de 3 ou 4 anos totalmente concentrado a criar linhas que insinuam pessoas, casas, árvores, carros, flores, sóis, animais... Os braços das figuras não aparecem ainda, ou saem da cabeça ou das linhas verticais do corpo. As casas apenas têm porta e umas janelas pequenas e irregulares. As árvores são paus com copas estranhas. Os animais têm muitíssimas patas, do sol saem muitíssimos raios...






Arno Stern, amb la teoria de l'Educació Creadora, ens ha ajudat a comprendre que aquest procés és "universal", hi passen tots els nens de totes les cultures. Hi ha unes figures bàsiques que es repeteixen en un nen africà o nòrdic, ric o pobre, acostumat a dibuixar o que no ha agafat mai un pinzell: les figures radials (que ens apressem a dir que són sols, o flors, o els dits d'una mà), els quadrats, els triangles, les línies tallades...

Arno Stern, con la teoría de la Educación Creadora, nos ha ayudado a comprender que este proceso es "universal", pasan por él todos los niños de todas las culturas. Hay unas figuras básicas que se repiten en un niño africano o nórdico, rico o pobre, acostumbrado a dibujar o que no ha cogido nunca un pincel: las figuras radiales (que nos apresuramos a decir que son soles, o flores, o los dedos de una mano), los cuadrados, los triángulos, las líneas cortadas...

Arno Stern, com a teoria da Educação Criadora, ajudou-nos a compreender que este processo é "universal", por ele passam todos os meninos de todas as culturas. Há umas figuras básicas que se repetem num menino africano ou nórdico, rico ou pobre, habituado a desenhar ou que nunca agarrou num pincel: as figuras radiais (que nos apressamos a dizer que são sóis ou flores ou os dedos de uma mão), os quadrados, os triângulos, as linhas cortadas... 



El meu fill petit està en aquesta fase màgica en què dibuixa moltíssim i ho vol penjar tot a les parets de casa. Miro en silenci el seu orgull i penso quant temps durarà això. Quant temps trigarem (l'escola, la societat, la família...) a mostrar-li que no ho pot fer així, que ha de dibuixar millor, que hi ha uns models a copiar, que els braços surten de les espatlles i les xemeneies són perpendiculars al terra... Quan no respectem aquest procés natural i els imposem uns models rígids, resulta que molts cops els nens perden les ganes de dibuixar i la confiança en si mateixos. Es tanca, aleshores, una porta de comunicació, expressió, creativitat, creixement, alegria. ¿Com preservar aquest tresor?

Mi hijo pequeño está en esta fase mágica en la que dibuja muchísimo y lo quiere colgar todo en las paredes de su casa. Miro en silencio su orgullo y pienso cuánto tiempo durará esto. Cuánto tiempo tardaremos (la escuela, la sociedad, la familia...) a mostrarle que no lo puede hacer así, que tiene que dibujar mejor, que hay unos modelos a copiar, que los brazos salen de los hombros y las chimeneas son perpendiculares al suelo... Cuando no respetamos este proceso natural y les imponemos unos modelos rígidos, pasa que muchas veces los niños pierden las ganas de dibujar y la confianza en sí mismos. Se cierra, entonces, una puerta de comunicación, expresión, creatividad, crecimiento, alegría. ¿Cómo preservar este tesoro?

O meu filho pequeno está nesta fase mágica em que desenha muitíssimo e quer penduras tudo nas paredes de casa. Olho em silêncio o seu orgulho e penso quanto tempo durará. Quanto tempo vamos demorar (a escola, a sociedade, a família...) a mostrar-lhe que não pode fazer assim, que tem de desenhar melhor, que há uns modelos a copiar, que os braços saiem dos ombros e as chaminés são perpendiculares ao chão... Quando não respeitamos este processo natural e lhes impomos uns modelos rígidos, muitas vezes as crianças perdem a vontade de desenhar e a confiança em si mesmas. Fecha-se, assim, uma porta de comunicação, expressão, criatividade, crescimento, alegria. Como guardar este tesouro?